Alleen een engel kan dat doen
Alleen een engel kan dat doen
Ingezonden door Marian Asselman12/03/2009
In onderstaand gedicht heb ik proberen te verwoorden wat het verlies van mijn zoon Cornelis met mij heeft gedaan. In 2002 is hij bij een verkeersongeval om het leven gekomen, 25 jaar jong. Soms is het gemis ondragelijk.
Voor Cornelis
25 jaar was je nog maar
de pijn is bijna niet te dragen
hoe kom ik nu de dagen door
met de dood van je kind
lijkt alles in je te sterven
ik droom van je
je staat aan mijn bed
de tranen op mijn gezicht
blaas je weg
alleen een engel kan dat doen
bij het ontwaken
droom ik verder
je bent gevlogen naar verre streken
ik kan je niet volgen
want ik ben vleugellam
in de tuin
wordt mijn blik gevangen
door een merel luid zingend
op een tak van de magnolia
ik herken je stem
een traan rolt van mijn wang
Marian Asselman
6 oktober 2008



ik heb het verhaal gelezen,voel zo met u mee
bedankt voor de lieve woorden bij onze zoon Daniel* hij overleed op 22jarige leeftyd
aan een acute hartstilstand
ook u kent het gemis,dat niet minder word maar steeds een beetje meer
wens u veel sterkte
ze waren veel te jong
Ineke
12 januari 2011
Hallo Angelique
Via deze site heb ik ook uw verhaaltje gelezen.
Wij zitten ongeveer in dezelfde situatie.
In de nacht van 11 op 12 mei heeft ons zoontje Steyn ons ook helaas verlaten !
Hij was 11,5. Ik leef ook zeer met u mee omdat ik weet dat niemand dit kan begrijpen wie het niet meegemaakt heeft. Zo jong.
Waarom ?
groeten, Wendy
Wendy
26 juni 2009
het leven is heel is vaak van ons oneerlijk verdeelt,maar u hebt een mooie gedicht gemaakt,ik ben me vader ook onverwachts verloren,je kan de dood van een zoon of welke famlid dan ook vergeten en het leven gaat maar door en heel zwaar,heel veel sterkte in alles.
groetjes Tamara.
tamara
3 mei 2009
Marian, ik kwam hier terecht via de site van Bart Melders...Wat een mooi
gedicht heb je geschreven voor je zoon! Mijn man Luc schrijft ook gedichten..
hij heeft een blog gemaakt voor zijn overleden jongste broer Kris en andere
overleden broers en ouders.
http://www.bloggen.be/krisjanssen/
Zo probeert hij ook het verlies en verdriet van zich af te schrijven.
Als bloemen dromen waren, plukte ik de allermooiste om naar jou te sturen...
Ik wens je heel veel sterkte toe.....lieve groet Greet
Greet
12 april 2009
Iedere reactie geeft troost. Heel erg veel dank hiervoor. Ook dit gegeven zal u heel bekend voorkomen. Fijn dit te kunnen delen
Marian
3 april 2009
Hoezeer herken ik je pijn en blijvende verdriet.
Mijn zoon Bart overleed een jaar geleden in een woningbrand. Zoals je schrijft in je mooie gedicht is de smart soms bijna niet te dragen.
Naast een pagina hier, heb ik voor mijn zoon ook een website gemaakt ter nagedachtenis:
http://www.gedichtenhuisje.net/Bart
Daarop heb ik ook al vele gedichten geschreven, om een uitweg te zoeken voor het ongeloof en het verdriet...
Nog veel sterkte Marian.
Warme groet in verbondenheid.
Lieve
15 maart 2009
ik heb u verhaal gelezen, en leef met u mee,
wij hebben onze justin verloren van 10 jaar
door een zeer noodlottig ongeval heeft justin zijn leven moeten geven
elke dag voel je het gemis
niemand kan dat voelen alleen als het zelf hebt meegemaakt
mijn hart gaat dan ook uit naar u en u gezin
heel veel kracht,moed en vertrouwen.
angelique
12 maart 2009
Een heel mooi gedicht, en voor u een heel groot verlies.
Veel sterkte.
wanda
12 maart 2009
Nieuwe reactie inzenden