Emilia* Onze lieve schat!

Dit is haar verhaal hoe wij het hebben beleeft
12 jaar is veel te jong... om te sterven

In December 2008 gaat Emilia met een vriendin fietsend naar het winkelcentrum bij ons in de buurd(zoon 5 km)
Ik ga de was doen en de dag vliegt vorbij... tegen een uur of 2 word ik gebeld door iemand van het ziekenhuis dat ik er snel heen moet komen omdat Emilia is aangereden door een vrachtwagen en er erg slecht aan toe is!
zo snel als ik kan bel ik mijn man en ga zo snel mogelijk naar het ziekenhuis daar aangekomen zie ik hoe erg het is haar mooie bruine haar is rood van het bloed en ze is zo wit als sneeuw ik kijk naar al de slangetjes en piepende magines die aan haar vast zitten.ik krijg te horen dat ze een grote hersenbloeding heeft gehad en nu in coma word gehouden haar hersens werken nog maar voor 60% eigelijk is het wel zeker dat ze het niet zal overleven.eigelijk besefde ik het toen nog niet

2 weken lang ligt ze nog in coma er is meerdelemalen aan ons gevraagt of ze haar mochten los koppelen maar we konden het niet pas na die 2 weken besefde ik het me ze is eigelijk al dood uit die coma zal ze niet meer wakker worden aleen haar lichaam werkt nog haar hersens niet meer.toen heben we tog besloten haar te laten gaan langzaam aan haalden ze har uit haar coma en koppelde allis los zo is ze in onze armen gestoven.

de begrafenis was heel vredig Emilia lag opgebaard in een roden jurk en iedereen kwam in het wit er waren alleen maar witten en roden rozen en ze lag in een zwarte kist met 1 witte roos erop geschilderd
samen met mijn man heb ik een stukje over Emilia verteld en hebben haar zusjes (Melany&Quin) de kist gesloten.

12 jaar nog maar
maar 12 jaren in jou leven
12 jaren vol plezier en verdriet

1 ongeluk is er geburd
maar 1 ongeluk werd jou fataal
1 ongeluk nam jou uit het leven

Lieve schat weet dat wij altijd van je blijven houden!
xjes Mama,papa,Melany en Quin!