fred

Na 31 jaar samen zijn nu zo alleen ben pas 47 en jij en ik waren samen eern.
Ongeveer een jaar gelee vertelden ze ons dat je kahler had maar ach stamcellentransplantie en alles kwam wel goed.
Jij heb alle pijnen voor ons door staan je vocht deed je best maar het mocht niet baten. mei 2010 je kreeg verlammings verschijnselen een tumor in je rug met volle moed de bestralingen ingegaan juni je voelde je benauwd je wou naar het ziekenhuis.
Weer van alles geprobeert tot het fatale bericht er was geen behandeling meer mogelijk. 24 juni werd je van zaal gereden we wisten dit gaat naar het eindstation Kinderen zijn afscheid komen nemen 25 juni gestart met de morfine ze belde me dat je me nodig had je heb nog 30 uur gestreden gelukkig heb ik je kunnen vertellen dat alles goed was je werd kalm door mij we hebben alles nog kunnen zeggen,Om 5 over 8 savonds ben je met je moeder mee gegaan ze kwam je halen zo rustig zo vredig gegaan.
weet dat je in me hart altijd blijft voortbestaan.
Onbewust hebben we allebei geweten dat het eigenlijk een strijd was die we gingen verliezen samen zoveel meegemaakt maar deze strijd konden wij niet winnen.
Lieverd waak over ons en weet hoeveel we van je houden. kusssssssssss