geen afscheid
geen afscheid
Ingezonden door Anoniem10/01/2008
het was op een woensdagmiddag. ik kwam thuis uit school. ik reed op ons weggetje en er reed heel hard een auto langs. ik wist niet wat het was. mijn vader was een dagje thuis van de psygiatrische inrichting waar hij zat. hij was manisch depressief. het ging net wat beter met hem. ik wou toen ik thuis was in de stal gaan kijken hoe het met hem was. ik dacht nog van nee dat doe ik niet ik hang eers mijn jas op. ik hoor door het stalraampje mijn moeder zeggen: of hij heeft zichzelf iets aangedaan. ik rende huilend naar binnen. ik vraag aan mijn broertje die op de bank zit: er is wat met papa ofniet?
hij begint te huilen ik wist dat er inderdaad wat met mijn vader was. mijn moeder komt binnen. ze zecht tegen mij en mijn broertje: papa is dood. ik wist niet wat ik hoorde. ik kon het niet geloven. het was zo onverwacht. uiteindelijk na veel onderzoek in de stal is gebleken dat hij geen zelfmoord had gepleegt (wat ik al niet geloofd had). de voerbak die achter de trekker zit zijn bouten los geknapt en is dus midden op zijn hoofd gekomen. we weten niet hoe hij eronder is gekomen. de laatste keer dat ik hem zag was de zondag ervoor en we mochten hem niet meer zien in de kist. zijn gezicht was te erg beschadigd. wij konden dus geen afscheid nemen en dat doet me pijn.
hij was nog maar 46 en dat is veel te jong. ik was toen 12 inmiddels ben ik 14 en ik kan er goed mee omgaan maar toch blijft het altijd bij me.
Ik heb op 5 juli 2005 ook geen afscheid van me moeder genomen. Het zat me maanden niet lekker en soms zit ik dan met schuldgevoelens.
Ik zou op 5 juli smiddags bij papa en mama komen bezoeken. Maar de cv-monteur was bij ons en ik moest thuis blijven. Avonds om half 10 zei tegen me vriend: "ik voel dat er iets niet klopt"... dus heb ik de foon van de haak gedaan zodat ik rustige avond kon hebben (normaal deed ik dat niet gauw).
Om half 11 avond ging de bel en kreeg ik te horen dat mijn moeder overleden is...... had geen poten meer om op te staan zeg.... Ik heb nu thuis potje urn van mama en de mooiste foto van haar. Zo kijk ik elke dag naar haar en weet heel zeker dat zij nu RUST heeft gevonden want ze was jaren ziek. Ze had totaal 19 jaar kanker, maar is onverwachts overleden aan hartaanval. Thuis was ze gestorven nadat ze thuis kwam van de rouwdienst van mijn oom. Kwam ze thuis en 3 kwartier later stierf ze op haar stoel, peukie in dr hand en glaasje vieux.....
Het is gauw 3 jaar geleden, maar ik ben zo erg kapot van dat ze er niet meer is.
Mijn man Gerard Bosman* (zie deze site) is in 2002 overleden en ik heb juist vrede mee dat hij er niet meer is. Het komt ook door dat hij in mijn armen stierf, volwaardig afscheid genomen. Maar bij me moeder kon ik het niet.... vreselijk....
Ik wens iedereen ook sterkte toe!
13 mei 2008
ik voel met je mee
heb in 14 dagen mijn vader en mijn zusje verloren en heb van alle twee geen afscheid kunnen nemen
ik weet dat het erg veel pijn doet want je wil nog zoveel vragen en zeggen
ik wens jou en je fam heel veel sterkte met het verlies van je vader
3 april 2008
ik ben de zus van een broer waar ik ook gen afsheid heb kunnen nemem,je had nog zo graag wat willen zeggen of vragen,toch wens jullie heel veel sterkte,mijn broer staat ook op deze side bij de j en dan op pag.4 dikke x
xxxxxxxxxhans jansen
29 februari 2008
ik ben de zus van een broer waar ik ook gen afsheid heb kunnen nemem,je had nog zo graag wat willen zeggen of vragen,toch wens jullie heel veel sterkte,mijn broer staat ook op deze side bij de j en dan op pag.4 dikke xxxxxxxxxx
29 februari 2008
Ik lees net je verhaal, de titel geen afscheid trok mijn aandacht.......omdat ik dat ik niet gehad heb, en weet hoe het voelt.......heel goed weet hoe het voelt.....ik wens je echt heel veel sterkte en kracht en ook voor jouw familie, voor allen een warme knuffel vanuit Gentbrugge, België
Een mama die haar kind verloor zonder afscheid.......
11 februari 2008
"inmiddels ben ik 14"
oh kind ik las het verhaal en dacht dat je al veel ouder was.
door alles wat je hebt meegemaakt ben je natuurlijk ook ouder.
14 jaar.....
en twee jaar geleden dat....
heel veel knuffels van mij
en heel veel xxxxxxxxxxx
je bent een dappere meid.
21 januari 2008
Nieuwe reactie inzenden