mama en papa

pap op 30 maart 1996 verloor je je vrouw en wij onze moeder aan een hartstilstand
we leefde met moeite verder onze wereld was stuk de spil was weg.
jij kwam in het reinaldahuis na een jaar van huilen en verdriet moest je een been missen maakte jou niet uit je wou toch nie verder.
een poos daarna brak er brand uit er had iemand een brandende kaars in zijn ijskast gezet de hele afdeling waar jij zat moest verhuizen .
weer een nieuwe plek waar je moest wennen
het hoefde niet meer van jou en vaak zei je dat ook tegen mij .ik kwam elke dag wel 2x bij je toen kwam febr2001 je was heel benauwd en zei ik hoop dat ik in slaap val en nooit meer wakker word dan ben ik weer bij je moeder ik hoopte dat ook voor jou
maar ik stikte van het verdriet 12 februari zou je geholpen worden want zo kon het niet langer je zat aan de zuurstof en je been kwijt je had geen leven meer op 11 februari zeg je tegen mij ik wil zo graag dood naar je moeder toe
maar voor jou vind ik het erg zei je ik zei pap ga maar je bent een top vader geweest maar ga maar naar mama maar beloof me geef haar hele dikke kussen van mij samen huilde we
de volgende dag ging johan heel vroeg naar je toe en nog geen 10 minuten later belde hij mij mam het gaat niet goed met opa hij stikt bijna
ik vloog naar je toe pap en heb meteen de dokter gebelt daar zat je dan in je stoel snakte naar adem dit kon zo niet langer ik heb meteen alle broers en zussen gebelt en die kwamen we hebben je op bed gelegt en je kreeg morfine je viel steeds weg maar elke keer als je wakker werd was je helder en niet zo benauwd iedereen mocht aan je bed komen maar als johan of ik er bij stonden begon je te huilen
de dokter had gezegt kan wel dagen duren dit
dus ik vroeg savonds om 11 uur aan de dokter mogen we nog naar huis de dokter zei jij wel dus we gingen alleen jaap en johan bleven om te waken
ik kwam thuis en er stond muziek aan op tv de plaat van volumia hou me vast
ik begon heel hard te huilen en zei nu is hij dood gegaan zonder mij welnee mam werd er gezgt je komt er net vandaan
5 minuten later ging de telefoon jaap ans kan je komen pa is net in johan zijn armen gestoreven
ik wist het pap jij wilde niet doodgaan waar ik bij was later hoorde ik van iemand dat je dat bewust heb gedaan je kon geen afscheid van me nemen ondertussen zijn we vandaag 8 jaar verder en nog veel meer verdriet je dochter ineke is op 1 juli 2005 overleden 56 jaar en een goed jaar later je zoon op 9 december 2006 dus nu zijn jullie met ze 4en maar eens zijn we met ze allen MAM,PAP,INEKE EN LOEKIE IK MIS JULLIE ans