Onze dochter Iris

Onze dochter Iris

Jan en ik willen heel graag kinderen en we besluiten dan ook om half 2005 met de pil te stoppen. Als ik na 2 maanden nog niet ongesteld ben geworden, ga ik naar de huisarts. Die stuurt mij door naar het ziekenhuis in Geldrop. Daar krijg ik allerlei onderzoeken en hormonenkuren en wordt in september 2005 de diagnose PCO syndroom vastgesteld. Dit betekend dat ik vochtblaasjes in mijn eierstokken heb, en een zeer onregelmatige menstruatie en overgewicht waardoor het zeer moeilijk voor Jan en mij zal worden om een kindje te krijgen. Dit was een hele klap voor ons en begonnen ons voor te stellen hoe er een toekomst zonder kinderen er voor ons uit zou zien.

Tot ik half december 2005 zwanger bleek te zijn. We waren dolgelukkig. We waren net in een proces om kinderloos door het leven te gaan, blijk ik zwanger te zijn. We hebben verschillende echo’s gehad (ik was nog maar net zwanger), maar op vrijdag 13 januari 2006 kwam het verschrikkelijke nieuws. Het hartje klopte niet meer. Dit was een hele klap voor ons. Eerst te horen krijgen dat je kinderloos blijft, dan zwanger zijn en dan een miskraam krijgen. Op donderdag 19 januari 2006 onderga ik de curettage. Ik had niet verwacht dat ik onder algehele narcose zou moeten, maar de ingreep valt gelukkig mee. Het verwerken begint natuurlijk later. Toch hadden we een lichtpuntje, want ik kon immers zwanger worden.

We hadden nadat ik zwanger was, al een datum voor ons huwelijk gepland, dit vonden we allebei erg belangrijk. Dat we een echt gezin zouden vormen (met alles erop en eraan). Na de miskraam hebben we besloten om de bruiloft toch door te laten gaan. Onze liefde voor elkaar wordt er immers niet minder door, en wie weet dat er in de toekomst nog een zwangerschap zou volgen. We zijn op 30 maart 2006 getrouwd en hebben dit in besloten kring gevierd (Jan en ik zijn al een keer eerder getrouwd geweest, dus voor ons was een grote bruiloft niet meer nodig).

Ik heb op 18 april 2006 een zwangerschapstest gedaan, omdat ik niet ongesteld werd. En wat bleek ik was 4 weken in verwachting. Wat waren wij gelukkig, dit hadden we helemaal niet verwacht en zeker niet zo snel. We hebben op maandag 15 mei 2006 een echo in het ziekenhuis in Geldrop laten maken (ik was toen 8 weken zwanger). We zagen meteen al heel duidelijk een hartje kloppen, dus dat zat wel goed. We zijn toen nog een paar keer in het ziekenhuis in Geldrop op controle geweest en alles was steeds goed.

Dinsdag 20 juni 2006
We hadden om 15.00 uur een afspraak bij het Diagnostisch centrum in Den Bosch voor een nekplooi meting. Vroeger werd dit alleen aangeboden aan vrouwen van boven de 36 jaar, vanaf 1 januari 2006 wordt dit onderzoek aan iedere zwanger vrouw aangeboden. We hadden een videoband meegenomen en ze hebben een aantal foto’s van de baby uitgedraaid. Alles zag er goed uit, de baby bewoog goed en alles leek er op en aan te zitten.

Woensdag 21 juni 2006
Ik word ’s morgens vroeg gebeld door mijn gynaecoloog. Ze hebben gisteren bij de nekplooi meting, afwijkingen in de hersenen van de baby gezien. Of wij ’s middags gelijk naar het academisch ziekenhuis in Maastricht willen gaan. Ik was trouwens thuis omdat mijn contract op mijn werk niet verlengd werd (ik zou na 2 jaar ineens niet meer functioneren). Ik belde huilend Jan op zijn werk, hij is gelijk naar huis gekomen. We hadden allebei gelijk in de gaten dat het goed fout was, anders moet je niet gelijk ’s middags naar een Academisch ziekenhuis.

We zijn om 15.30 uur in het ziekenhuis en hebben een afspraak met mevrouw Duin. Zij heeft toen bij mij een vaginale echo gedaan en heeft toen alles aangewezen en uitgelegd. Het bleek dat de baby een grote cyste bij de kleine hersenen heeft (ze noemen dit het Dandy Walker syndroom). Doordat er een cyste in de hersenen zit, kan deze de ontwikkeling van de andere hersenhelften tegengaan. Er zijn gevallen bekend van mensen die een drain hebben die het hersenvocht afvoeren en verder geen klachten hebben, maar er zijn ook gevallen

Reacties

ik wense je heel veel sterkte.

Anoniem
11 juli 2012

Hallo Monique,

ik weet hoe pijnlijk dit is voor jullie. Wij hebben nl hetzelfde voorgehad bijna een maand geleden. Onze zoon heeft identiek de zelfde symptomen, op dat van die hartkamers na. Wij wachten nog volop op de uitslag van de testen qua DNA. De test is bij ons op 31/01/2008 gebeurd.
Ook hebben ze een biop genomen van onze zoon vorige week donderdag (21/02/2008) toen ik bevallen ben. Deze wilden ze ook nog verder onderzoeken om ons zo meer uitleg te kunnen geven. Maar 1 ding konden ze uit de vruchtwaterpunctie afleiden. Er is idd iets mis met een van de niertjes zoals bij jullie dochtertje. Maandag is onze zoon begraven en ergens was dit voor ons een hele opluchting. Eindelijk zijn die harde confronterende momenten achter de rug, maar toch blijf je als het ware alleen achter. Nu is het enkel nog afwachten op de uitslag van de test. Ik durf nergens te gaan zonder mijn gsm in de hoop dat het ziekenhuis belt en ons alsnog wat positief nieuws kan brengen. Ik hoop dat we bij een volgende zwangerschap opnieuw evenveel kans hebben als een ander. Hoe is het bij jullie uitgedraaid qua DNA?
Hopelijk hebben jullie dit al een plaatsje in jullie hart kunnen geven.

liefs Annelies


27 februari 2008

Tranen in m'n ogen als ik dit lees... Jullie hebben zoveel ellende mee moeten maken, echt verschrikkelijk... Ik heb hier even geen woorden voor, sorry... Het enige wat ik kan is zeggen dat ik hoop dat jullie de draad weer kunnen oppakken en weer verder kunnen gaan met Iris in jullie gedachten, want ik weet zeker dat Iris dat ook had gewild. Heel veel sterkte gewenst!

Liefs van Aphrodite


21 augustus 2007

ik vind het heel erg voor jullie
ik heb dit gelezen en heb er van moeten huilen, hopenlijk gaat het nu goed met jullie. Ik wens jullie nog heel veel sterkte toe
groetjes mimoun


7 januari 2007

lieve lieve mensen,
wat verschrikkelijk zeg ik heb er geen woorden voor ik voel veel verdriet als ik jullie verhaal lees ik hoop dat jullie heel veel kracht mogen krijgen om het verlies van mooie iris te moeten dragen heel veel sterkte toegewenst.
liefs anita


5 januari 2007

vreselijk is dit om te lezen ben er echt helemaal onderste boven van en wil jullie heel veel sterkte wensen groetjes mirjam


29 december 2006

ook ik wilde even zeggen dat dit verhaal van jullie me ook geraakt heeft,het is niet allemaal zo vanzelfsprekend als het lijkt.Toch wens ik jullie voor de toekomst heel veel geluk toe op een volgende zwangerschap 3 maal scheepsrecht het zal zwaar zijn maar geef de moed niet op,het is jullie heel erg gegund liefs petra


16 december 2006

Hallo Monique,
ik heb hetzelfde mee gemaakt. Ik ken je verhaal. Bij ons kwamen ze er achter met de 20 weken termijn echo(ik was toen 23 weken zwanger)dat ons dochtertje ook het dandy walker syndroom heeft. Alles zag er wel goed uit bij haar, maar bij de kleine hersentjes zat er dus een flinke afwijking. Wij hebben dus ook besloten voor een zwangerschapsafbreking. Priscilla is op 14 okober 2006 geboren.
Wat ik jammer vind, uit jou verhaal begrijp ik dat ze er tijdens de nekplooi meting al achter zijn gekomen dat het niet goed zat. Ik heb ook een nekplooi meting laten doen, en toen zag alles er goed uit. Mijn arts in het LUMC te Leiden vertelde mij dat dit syndroom echter met 20 weken te ontdekken is...
Wij hebben Priscilla aflaten staan voor de wetenschap, ik hoop dat er iets mee kunnen.
Ik wens je heel veel sterkte met het verlies van jullie dochtertje Iris
groetjes Jolanda


13 december 2006

Ik wilde even zeggen dat jullie verhaal mij heel diep geraakt heeft, ik vind het moeilijk om hier woorden voor te vinden. Maar weet dat ze altijd bij jullie is. Heel veel sterkte liefs Corine


12 december 2006

Een gebeurtenis die je kippenvel geeft....heel veel sterkte voor jullie.....


11 december 2006

Nieuwe reactie inzenden

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Toegelaten HTML-tags: <br /> <p>
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.

Meer informatie over formaatmogelijkheden

Door gebruik van dit formulier accepteert u Mollom's privacybeleid.