...tot in lengte van dagen.. (Ps 23)...en ook: "forever and ever"...a Kind of Hush..
...tot in lengte van dagen.. (Ps 23)...en ook: "forever and ever"...a Kind of Hush..
Ingezonden door weduw-nietlekker30/06/2009
Opnieuw is er voldoende inspiratie om weer wat van-me-af-te-schrijven. Reeds eerder heb ik verteld over mijn lieve vrouw Helga; inmiddels pas 2 jaar geleden .....over(met het)lijden. De eerste keer werd mijn 'verhaal' vermeld op 12 oktober 2007; toen waren de herinneringen aan onze laatste vakantie in 2006 heel heftig. Wat was ze ziek! Niemand heeft dat werkelijk zo meebeleefd en ondanks dat feit, bleef ze moed houden. Later heb ik verteld op 8 mei 2008 over onder meer 'het fatsoen hebben om diegenen die hadden gereageerd" te bedanken. Werkelijk het kan soms spontaan helpen om gehoord te worden en ervaringen met anderen (elkaar) te delen! Onze maatschappij is zo verhard en men heeft het zo druk met materieële zaken, dat enig begrip heel ver te zoeken is. Net als met name Karin Kuiper stelde, dat "weduwen en weduwnaars maar een lastig volkje is.."! Zijn er soms nu anno 21ste eeuw taboe's te doorbreken? Het 'hebben over' wordt gauw afgedaan met: "het leven gaat verder"....of nog zo'n makkelijke: "zo zou ze het gewild hebben!"
NEEN! Zo wilde ze het helemaal niet! Ze wilde genieten, leuke dingen doen en vooral lieve dingen zeggen! Elke dag opnieuw zonder mijn lieve vrouw is elke dag opnieuw proberen en heb het dan niet over wat haar allemaal bespaard is gebleven.
Ook dààr wordt nimmer naar gevraagd! Gewoon doen en wees blij dat je.....met wat? met wie? en waarom? Vooral dat laatste houd me erg bezig en probeer in het geloof rust te vinden. Vrede, vriendschap en vooral vertrouwen.
Met groet van 'weduw-nietlekker'.
aan Wilma Bakker-van Douwe: bedankt voor je reactie op 1 december, maar 'we zijn er nog lang niet............'
weduw-nietlekker
12 december 2009
monique, bedankt voor je reactie op 9 augustus, maar "we zijn er nog lang niet........"
weduw-nietlekker
12 december 2009
aan monique als reactie op 9 augustus: bedankt voor reactie en "we zijn er nog lang niet....."
weduw-nietlekker
12 december 2009
aan froukje winters als reactie op 22 juli: bedankt voor reactie en "we zijn er nog lang niet..."
weduw-nietlekker
12 december 2009
Uw brief van 30-06-09 op de site gelezen. Het treft me steeds weer dat mensen die hun partner verloren (net als ik op 16-06-09) tegen dezelfde, goed bedoelde,uitspraken van mensen aanlopen. Heel treffend inderdaad weergegeven in het boekje van Karin Kuiper. Ik probeer het de mensen niet kwalijk te nemen. Als je dit niet meegemaakt hebt kun je je niet in zo'n situatie inleven. Des te meer hoop ik dat u ook troost vindt in meelevende woorden of gewoon er ZIJN, zonder woorden. Herkenning in boeken, als bv. "Rauw op je dak" van Jos Brink. Ik wens u lieve mensen om u heen en veel sterkte met het alleen-ZIJN.
Pieternel
12 december 2009
Lieve meneer.
Ik voel met u mee. Na het overlijden van mijn pap, kreeg ik zo vaak te horen: Ach ja, hij was erg ziek. Het is beter zo. En: Hij was al 82 jaar toch? Best een gezegende leeftijd. Ik werd er met recht doodziek van. Vast allemaal goed bedoelt, maar ze hadden het wel over mijn pap! Ik mis hem nog dagelijks en zit niet te wachten op dit soort uitlatingen. Ik wil alleen maar eens dat iemand spontaan zegt: Wat had jij een geweldige band met je vader en wat zal het overlijden van je vader nog lang zeer doen......
Lieve meneer. Heel veel sterkte en ik begrijp uw verdriet en boosheid.....
Wilma Bakker-van Douwe
1 december 2009
lieve meneer
natuurlijk mist u uw vrouw en ik weet ook zeker dat ze dit niet heb gewild
wij hebben een kindje van 10 dagen verloren en waren er mensen die zeiden
gelukkig heb je haar niet gekend
en nog een,mijn man zal wel minder verdriet hebben als ik omdat hij vader is,voor vaders is het minder erg,nou vraag ik je!!!!
wees blij dat je 3 kinderen heb.tuurlijk ben ik daar blij mee,maar ik had ook heel graag *kim* op zien groeien
dit alles is nu 9 jaar geleden en nooit zal iemand nog eens aan ons vragen hoe het gaat,ze danken het is toch al zo lang geleden en vergeten het gewoon.
ik wil u heel,heel veel sterkte wensen voor nu en in de toekomst
gr monique mamma van *kim* + nog 3 prachtige kinderen
monique
9 augustus 2009
bizar dat er nog steeds van deze mensen zijn die durven het lef te hebben om met zulke uitspraken te komen.
Ik begrijp je helemaal.
froukjewinters
22 juli 2009
Nieuwe reactie inzenden