Verhalen

Op 19 juli 1974 ben je geboren. Op 17 juli kreeg ik weeën, maar je bleef lekker zitten tot 19 juli. De vroedvrouw kwam en ik ging naar het ziekenhuis. De zuster luisterde naar jouw hartje, en ze haalde er een specialist bij. Mijn gevoel zei dat er iets mis was. Maar ze vertelde me niks. Eindelijk mocht ik dan gaan persen en je werd geboren. In een glimp zagen jouw papa en ik jouw zwarte haartjes, maar waar om liepen ze met jou weg? Toen kwam het woord: "je leefde niet". Twee dagen voor de geboorte was je overleden.

Lieve meid

lieve mama,
waarom nou jij dat vraag ik me iedere dag af een vrouw die nooit ziek was,hard werkte en juist nu aan het genieten was van der leven met je kleinkinderen.

Mam

Wat jou is overkomen,had niet mogen gebeuren.
Je had een darmontsteking en lag in het ziekenhuis om beter te worden.
Je had alleen maar pijn,en het werd alleen maar erger.
Toen ze besloten je met spoed te opereren,was het kwaad al geschiet.
Je had een gaatje in je darm,en het vuil van je darm was in lichaam gekomen.
Je bent na de operatie even wakker geweest,maar het ging ineens kregen we te horen dat het niet goed met je ging.
De hele familie was aanwezig en ineens werden de kinderen en man geroepen dat je hartstilstand had gekregen.
We hebben heel hard geroepen mamma.

Ik verloor mijn moeder toen ik 13 was. Ik ben nu 61 en ze is nog altijd in mij gedachten. Ze kwam uit Indonië terwijl ze van mij in verwachting was. Ze heeft maar 13 jaar in Nederland kunnen genieten. Ik mis haar nog steeds. Ze was een moeder die leefde voor haar kinderen. Toen ik 26 jaar was kreeg ik mijn dochtertje Tamara; vol verlangen heb ik uit gekeken naar haar komst. Ik hield zo veel van haar vanaf het moment dat ik wist dat ik zwanger was. Na 9 maanden was ze er dan eindelijk...maar wat een pijn had ik toen. Ze leefde niet meer: 2 dagen voor haar geboorte overleed ze.

31-5-1993, overleed mijn broer Bob van Niekerk door een tragisch auto ongeluk, anderhalf uur voor zijn 25ste verjaardag.
Nooit zal hij vergeten worden, zijn gouden stem, zijn liefde volle warme hart.

Lieve schat sluit je ogen.
Kom maar in mijn armen ik hou je vast.
Je hoofd wiegend kus ik je kruin zacht.
Omlaag kijkend naar je gezicht.
Een flauwe lach, een zucht, ik hou je vast.

Lieve schat sluit je ogen.
Zacht fluister ik je naam, ik laat je gaan.
Nooit zal ik je vergeten onze band zal eeuwig bestaan.
Kijkend naar je gezicht, je hebt zoveel gedaan.

Even naar binnen lopen en wat vragen,
Dat kan niet meer.
Even naast je zitten en wat praten,
dat kan niet meer.
Even een kus of een knuffel geven,
Dat kan niet meer.
Even tegen je zeggen dat ik van je hou,
Dat kan niet meer.
Alles is weg,alles voelt leeg.
Maar niet in mijn hart,
daar leef je in voort.
Niet in mijn hoofd,
daar hoor ik je nog,
Je lieve woorden en je goede raad.
Niet als ik mijn ogen sluit,
dan zie ik je nog,
Zittend op je plek,
met een vrolijke lag.
Niet in mijn hart,
dat klopt alsof je nog bij me bent.

Jouw hoop en mijn gevoel

Leven tussen jouw hoop
En mijn gevoel
Denk ik even terug aan toen
Moeilijk om te zeggen
Wat ik wil of hoop
Dubbele gevoelens
Tussen daar en hier
Ooit beloofd
Toen niet gebeurd
Misschien nu dan wel
Laat de beslissing
Die komen gaat
Toch de juiste beslissing zijn
Wat het beste is, ik weet het niet mama.
Ik hoop dat het word, iets tussen jouw hoop, en mijn gevoel,
of mischien jouw gevoel, en mijn hoop.

Mama ik hou van je.

Je zoon xxx Theo Staring

Mama is 19 Februari 2010 om 2.30 uur gestorven.

In december 2004 was mijn dochter altijd moe en voelde zich heel slap,maar ze had buikgriep gehad en iets daarna een angina en ik dacht dat ze gewoon niet volledig hersteld was en deed de dokter komen.Toen deze haar zag stelde hij voor om een bloedname te doen en daags nadien zou ik de rezultaten per telefoon te horen krijgen,maar s'anderendaags stond hij bij ons aan de deur met de raad van direct naar het universitaire ziekenhuis in Leuven te gaan want hij was er niet gerust in haar hemoglobine was amper 5,veel te weinig dus.

Carola, kon ik maar bij je zijn,
Hier op aarde is het niet fijn.
Je kijkt vanuit de hemel op me neer,
Niet bij je kunnen zijn doet me zeer.
Je bent een engeltje die leeft in Gods land,
In mijn dromen lopen we al hand in hand.
De gedachten aan jou maken me sterk,
Ik weet dat je bij ons bent,
Wanneer ik mijn ouders zie lachen,
Weet ik: dat is jouw werk.