Verhalen

Een meisje,
Zwaar gehavend aan het begin van haar bestaan,
Een kind door God gemaakt,
Hoort niet kapot te gaan.
Maar door voor God te leven,
Zul je van de dood worden genezen.

Jezus is de herder,
Zorgt voor jou en mij.
Hij neemt je bij de hand,
Nu ben je eindelijk vrij.
Je hoeft niet meer te lijden,
je was sterk in je strijden.
Je leven hier is voorbij,
Waarom moest dit nou?
Ik heb bewondering voor jou.

Je bent verlost van de pijn,
Jezus zal altijd bij je zijn.
Je hield je pijn verborgen,
Het hoeft niet meer,
Jezus zal nu voor je zorgen,

Je bent een parel,

Mijn laatste uur met Charel,-------------------------

Als je later dingen op een rijtje gaat zetten,worden er eigenlijk dingen duidelijk.
De manier waarop Charel kijkt naar me,me steeds dezelfde dingen vraagt.
Hij me steeds roept,terwijl ik steeds bij hem ben,en niet van zijn zijde wijk.
En ook pakt hij me steeds stevig vast.
Dan komt er een moment dat je weet dat het zo afgelopen kan zijn.
Je weet niet precies wat je moet doen,het enige is,dat je dicht bij hem wil blijven.

als de dag van toen zie ik het voor mij ,ik belde je om tezeggen dat ik langs kwam waarop Moeder zei ach is niet nodig mijn jongen voel mij niet zo lekker is niet leuk voor jou
De volgende dag belde mijn Vader want Moeder was onverwachts opgenomen van wegen haar suiker ziekte,Vader huilde Mam is overleden ik stond verstijft kon het niet geloven maar het was waar.ben meteen naar mijn vader gegaan en samen naar het Ziekenhuis daar lag mijn Moeder die altijd voor mij zorgte bezorgt was als ik ziek was nachten op was als ik weer een aanval van astma kreeg

gruwelijk & heel erg hoe het is gegaan met mijn broer..

mijn broer woonde met mijn vader in roemenie.
ik had hem 6 jaar niet gezien.
op 21 oktober 2007 kreeg ik het ergste nieuws van mijn leven te horen.

jamie je broer is overleden aan een auto-ongeluk.
ik barste in tranen uit.
ik kon het niet geloven , ik wensde dat het een grap was..
maar helaas, mijn vader belde me op en zei dat het waar was.
mijn vader legde uit hoe het gebeurde.

hij ging weg met wat vrienden , hij en nog 4 anderen.
ze reden op de terug weg, het was 1 uur in de nacht.

veel te vroeg van ons weggegaan..
We missn je elke dag,we geloven in de dag dat we je terug zullen zien,dat dit niet het einde is...tot dan zullen we aan je denken elke dag..

lieve papa

we hadden voordat jij stierf geen contact meer met elkaar
omdat het een en ander voorgevallen was
ik kreeg via via te horen dat je ziek was ernstig ziek
kheb je geprobberd te benaderen via een aantal brieven helaas werden deze niet aan je voorgelezen en ook niet aan jou overhandigt
een dag voor mijn verjaardag 27-12-1998 had ik een raar voorgevoel ik heb geroepen ik vier morgen geen verjaardag me vrienden zeiden waarom niet ik zei tegen ze omdat ik het gevoel hebt dat er iets naars gaat gebeuren
ik werd natuurlijk voor gek verklaard

Gedicht herdenkingsdienst
23 mei 2008
Het onderstaande gedicht is van Jean Pierre Rawie en voorgedragen tijdens de herdenkingsdienst.

Ik heb zelf de tekst aangepast.

Sterfbed

Mijn vader sterft...
Als ik zijn hand vasthoud,
voel ik de botten door zijn huid heensteken.
Ik zoek naar woorden, maar hij kan niet spreken
en is bij elke ademtocht benauwd.

Dus schud ik zijn kussen en verschik de deken
waar hij zijn handen zo roerloos onder houdt.
Ik blijf zijn kind al wordt ik eeuwen oud,
voor altijd verbonden door een liefde die de dood niet kan verbreken.

Petra is een engel. Zij is dat altijd al geweest. Tijdens haar leven, maar ook nu, nu ze het aardse heeft verlaten. Petra ís de rots, ís de betrouwbare, zoals de betekenis van haar naam is.
Zij voedde zowel haar eigen dochter als drie stiefkinderen op met veel liefde. Ik zie zoveel verdriet nu bij alle kinderen.
Petra bezat de gastvrijheid die zo typerend is voor Maleisië.
De herinnering aan jou leeft voort.

Selamat jalan Petra

Het hele dorp Heijen

Lieve pap

Een jaar.....
Een jaar zonder
Een jaar zonder jou
Een jaar waarin het verdriet en gemis anders was dan ik me had voorgeteld
Een jaar waarin verdriet en gemis mij zomaar ineens konden overvallen
Een jaar waarin ik soms dacht dat ik je zag lopen...
Een jaar waarin ik je zo vaak iets zomaar wilde vertellen
Een jaar waarin ik je stem nog zo graag door de telefoon zou willen horen
Een jaar waarin ik je vaak in gedachte nog een kus op je voorhoofd geef
Een jaar waarin jouw kerststal voor het eerst bij ons thuis stond

Opnieuw is er voldoende inspiratie om weer wat van-me-af-te-schrijven. Reeds eerder heb ik verteld over mijn lieve vrouw Helga; inmiddels pas 2 jaar geleden .....over(met het)lijden. De eerste keer werd mijn 'verhaal' vermeld op 12 oktober 2007; toen waren de herinneringen aan onze laatste vakantie in 2006 heel heftig. Wat was ze ziek! Niemand heeft dat werkelijk zo meebeleefd en ondanks dat feit, bleef ze moed houden. Later heb ik verteld op 8 mei 2008 over onder meer 'het fatsoen hebben om diegenen die hadden gereageerd" te bedanken.