Zes jaar geleden

Zes jaar geleden.
Op een mooie lente dag.
Hoorde ik voor het laatst je stem,
je gezang , je lieve lach.
In één klap was je jonge leven voorbij.
Het was en is zo onwerkelijk voor mij.

je werd maar elf jaar.
Je nooit meer te zien,
nooit meer aan te kunnen raken,
nooit meer samen juichen om Ajax,
lachen, praten.
Die gedachten is zo raar.

Voor mij was je de liefste.
Die er maar kon zijn.
Daarom doet dit gemis ook zo'n pijn.
Zes jaar is er voorbij sinds jij moest gaan.
Waarom is de vraag die altijd blijft bestaan.

Bedankt voor je liefde, warmte en mooie herinneringen die je me hebt gegeven.
Bedankt dat je er was
11 jaar 8 maanden 1 dag,
in mijn leven

in mijn hart en mijn gedachten
leef je voor altijd voort
11 jaar 8 maanden en 1 dag
Het lijkt zo lang maar was veel te kort